Londyn

Londyn, liczący prawie osiem milionów mieszkańców i rozciągający się po obu stronach Tamizy na powierzchni około 1600 km2, jest największą aglomeracją miejską w Europie. To tu najwięcej się dzieje, tutaj też zarabia się największe pieniądze. Zdaniem londyńczyków prowincja zaczyna się po drugiej stronie obwodnicy M25.

Ta zarozumiałość budzi niechęć innych Brytyjczyków, jednak Londyn rzeczywiście ma w sobie coś wyjątkowego, nieuchwytnego, ekscytującego, kuszącego obietnicą sukcesu. Do dzisiaj powodzenie w wielu dziedzinach można osiągnąć tylko wtedy, gdy zamieszka się w stolicy. Mimo swojej dominującej pozycji, Londyn nie ma władz miejskich już od ponad dziesięciu lat, od czasu gdy w 1986 roku została rozwiązana zdominowana przez labourzystów Greater London Council (Rada Wielkiego Londynu). Nowy labourzystowski rząd zobowiązał się rozwiązać ten problem, jednak zaniedbanie to, w połączeniu z ciągnącą się latami recesją, doprowadziło do powstania w Londynie enklaw ostentacyjnego luksusu, otoczonych coraz bardziej powszechną nędzą.

We wschodniej części miasta, w cieniu lśniących szkłem nowoczesnych biurowców Canary Wharf - zwiastunów finansowego cudu, który nigdy nie nastąpił - ciągną się popadające w ruinę osiedla mieszkań komunalnych East Endu. Wieczorami wychodząca z teatrów West Endu publiczność mija bezdomnych układających się do snu w bramach sąsiednich domów.